İSMAİL TEKİN yazdı: "Ya Evde Yoksan…"

‘Aşkınla ne garip hallere düştüm

Her şeyim tamam da bir sendin noksan

Yağmur yaş demeden yollara düştüm

İçim ürperiyor, ya evde yoksan’

der Cemal Safi, 'Ya evde yoksan' şiirinde…

Sevgilisine seslenirken, okuyucuyu hem özleme hem de meraka ortak eder. Şiirin sonunda sevgilisini bulabildi mi bilmiyoruz; fakat o arayışın kendisi hafızamızda yer eder.

İnsanın zaman zaman sevgilisini aradığı olur elbette...
Benim de olmuştu.

Gerçi benim sevgim platonikti.
Ama olsun...
Ben de bir gün düştüm yollara.

Evine ulaştım.
Adı vardı...
Kokusu vardı...
Resmi vardı...
Kendisi yoktu...

O evin gerçek sahibini arıyordum.

“Benim iki büyük eserim vardır; biri Türkiye Cumhuriyeti, diğeri Cumhuriyet Halk Partisi.” demiş ve onları bize emanet etmişti.

Evet...
Benim sevgilim Mustafa Kemal'di. Bazı insanlar, bir insana değil, bir fikre âşık olurlar. Ben de Mustafa Kemal’in fikirlerine âşık olanlardanım.

Cumhuriyet Halk Partisi yalnızca bir siyasi parti değildi. Bir emanetti. Bir mücadele biçimiydi. O’nun halkıyla kurduğu bağın adıydı.

Nutuk'u okuduğunuzda şunu görürsünüz: Mustafa Kemal'in mücadelesi yalnız cephede değildi; fikirde, siyasette ve içeride de devam ediyordu.

Bugün yaşadıklarımız, o mücadelenin farklı biçimlerde hâlâ sürdüğünü düşündürüyor.

Kaybettiğimiz yalnızca bir parti binası ya da siyasi üstünlük değil; bize emanet edilmiş bir anlayıştır.

Bu yüzden bugün yine onun sözüne kulak vermek gerekiyor:
“Hattı müdafaa yoktur, sathı müdafaa vardır. O satıh bütün vatandır.”

Mücadelemizi tek bir noktaya değil, hayatın her alanına yaymak zorundayız.

Önümüzde yükü omuzlamaya talip bir isim duruyor:
Özgür Özel..

Rüştünü ispatladı.
Şimdi önümüzde yürüyor.
Destek olma sırası bizde.

Biz mücadele insanıyız.
Müdahale insanlarından kurtulmanın yolunun mücadeleden geçtiğine inanıyoruz.

Yıllarca önümüze konulan sahte kutup yıldızlarının peşinden yürüdük.
Oysa bu dünya hiç kimsenin tapulu malı değildir.
İnsanlığın ortak mirasıdır.

Bizim derdimiz; herkesin insanca yaşayabileceği bir düzen kurabilmektir.

Şiir gibi yaşamadık belki...
Ama arada bir şiir yazmayı da ihmal etmedik.

Haram yemedik ki başımız öne eğilsin.
Haram yemedik ki vicdanımız bizi rahatsız etsin.

Bazı kararlar vardır…

İnsanı küçültmez…

Aksine omuzlarındaki yükü ağırlaştırır.

Cumhuriyet Halk Partisi üyeliğinden ayrıldım.

Kolay olmadı…

Üzüldüm…

Çünkü ayrıldığım şey, çocukluğumdan beri taşıdığım bir aidiyetti.

Ama vazgeçtiğim şey Mustafa Kemal değildi…

Tam tersine…

Artık Cumhuriyet Halk Partisi’nin üyesi değilim; Türkiye Cumhuriyeti 'nin sade bir evladıyım.

Annem öldüğü için de artık annemin değil; bundan önce olduğu gibi bundan sonra da Mustafa Kemal'in 'muasır medeniyetler seviyesinde olma' idealinin kınalı kuzusuyum...

Ülkemizin ve milletimizin geleceği için hayırlı olsun…

Sizi hedefe götürecek yollar kapandığında yeni bir yol açmak zorunda kalırsınız.

Önümüzde yeni bir yol var artık.

Ve biz yeniden yoldayız…
Bu kez yalnız bir sevgiliyi aramak için değil;
Bize emanet edilen evi yeniden bulmak için...

.....

Yazarın tüm yazıları için tıklayınız