Vietnam Çıkarımları

Dünya yine savaş ortamına girdi. Ortalık toz duman, kimin ne dediği belli değil. Üstelik savaş uzmanlarının görüşüne göre, bu savaşın kısa sürede biteceği düşünülmüyor.

Biz gelelim asıl konumuz Vietnam’a. Vietnam gerçek anlamda dişil bir ülke. Kadınlar daha başarılı ve sonuç alıcı. Gümrükte kadın memura denk gelenler hızla geçerken, erkek memura rastlayanlar nal topladı. Sanırım bunda uzun süren Vietnam bağımsızlık savaşının etkileri vardır. Erkekler savaşa gidince iş kadınlara kalmış, onlar da başının çaresine bakmış görünüyor. Kurtuluş savaşında bizde de öyle değil miydi? Atatürk o hakları kadınlar hak ettiği için onları takdir ederek vermedi mi?

Vietnam halkı çalışkan ve 10-12 saate kadar, yani uzun süre çalışabiliyor. Bu nedenle kapitalizm üretimini artık Çin’den Vietnam’a kaydırmış. Pek çok ünlü marka Vietnam’da üretiliyor. Kendi ürettikleri elektrikli araçları revaçta ve diğerlerine göre ucuz. Ancak, halkın çoğu fakirlikten otomobil alamıyor. Zenginlerin arabaları ise yeni model, lüx ve pırıl pırıl.

Otomobil alamayan fakir halk motosiklete yüklenmiş. Bu nedenle iş çıkışlarında motosiklet denizi oluşuyor. Motosiklete bir aile binebiliyor. Anne, baba ve iki çocuk olarak. Eşya taşıma, şehirlerarası seyahat da motosikletle oluyor.

Ülke güya komünizmle yönetiliyor ama ekonomik sistem kapitalist. Arkalarında Rusya var. Çin Vietnam’ı kısa bir süre işgal ettiği için olsa gerek, Çin’e mesafeliler. Fransız sömürgesinden 1945 yılında Ho Chi Minh önderliğinde kurtuldukları için onların Atatürk’ü de Ho Chi Minh olmuş. Fransız etkisi çok. Hatta Fransızlar, dillerindeki söyleniş ve vurguya göre 7 anlama gelen bazı sözcükleri anlaşılır kılmak için alfabelerine bizim Osmanlıcadaki üstün esre gibi işaretler koymuşlar.

Ho Chi Minh için bizim Anıt Kabir’imize benzer bir mozole oluşturmuşlar. Birçok kurallar çerçevesinde ve sıkı güvenlik önlemleri içinde giriliyor. Onlardaki fark, Ho Chi Minh mumyalanmış şekilde gösteriliyor. Biz de Atamızı böyle yapabilirdik diye içimizden geçirdik. Böylece ziyaretçilere, görsel olarak da hitap edilirdi. Mumyalanmış Ho Chi Minh her yıl Rusya’da bakıma tabi tutuluyor.

Vietnam halkı ABD’ye karşı verdiği savaşın haklı gururunu yaşıyor. Yaptıkları mücadeleyi anlatıyorlar, siperleri gösteriyorlar. Bunun için savaş müzesi oluşturmuşlar. Biz ise savaş müzelerimizi turistlerin kolayca göreceği yerlere yapamadık. Taş yerinde ağır olsa da ülkemize gelen turistler, eski medeniyetleri görmek için Çanakkale ve Afyon yerine İstanbul, Ankara ve İzmir’i tercih ediyor.

Savaşın kanlı-çirkin yüzü ve ABD emperyalizmi, Dünyanın her yerinde kendini gösteriyor. Şimdi sıra İran’da, bakalım sonra sıra kime gelecek. Bile bile İran’da bir ilkokuldaki 168 çocuk ve bir öğretmen öldürüldü. Her savaşın mazlumu zayıf olan çocuklar, kadınlar, yaşlılar oluyor.

Gerçek bir dahi olan Atatürk, “milletin hayatı tehlikeye girmedikçe savaş bir cinayettir” demişti. ABD halkının hayatı acaba nasıl bir tehlikeye girdi de İsrail ile iş birliği içinde İran’a saldırdı? İsrail halkının hayati tehlikesi varsayımı ile mi, yoksa Epstein Dosyalarının açıklanmasını perdelemek için mi?