Gün geçmiyor ki çocuklarla ilgili olumsuz bir haber, olay duymayalım. Yetişkinlerin gücü ancak güçsüzlere yetiyor.
Bazıları Dünya bağırsaklarını temizliyor diyorlar.. J. Epstein dosyalarından söz ediyorum. Neredeyse bütün Dünyayı saran iletişim ağı ile elde edilen acımasız zevk, şehvet, ayin faaliyetleri ve çocuklara yapılanlar.
Dünya şaşkın vaziyette. Ağın uçları dünya liderlerine, üst düzey yöneticilere, para babalarına, prens ve prenseslere kadar uzanıyor. Bizleri bunlar mı yönetiyor diye şaşırıyoruz. Ama Epstein’in ipleri kimin elinde idi. Asıl önemli olan o. Mağdur olanlar her zamanki gibi zayıflar, güçsüzler, yoksullar, çocuklar. Ülkemizde de bazı isimlerin adı geçiyor. Dileğim, bunun son olmasıdır.
Türkiye’ye geldiğimizde okulda olması gerekirken işçi olan çocukların iş kazalarında öldüğünü, yoksulluk nedeniyle uyuşturucuya bulaştığını, tetikçi olarak kullanıldıklarını, akran zorbalığına karıştıklarını görüyoruz. Bu çocuklar, çeşitli nedenlerle okullarını terk etmişler, kısa yoldan hayat gailesine girişip bir şekilde ayakta kalmaya çalışıyorlar.
Bu yıl Ocak ayında, çalışırken ölen 146 işçiden 4’ü çocuk. İçişleri Bakanlığı verilerine göre, 2025’te suça sürüklenen çocukların %71’i 15-17 yaş gurubunda. Kasten yaralamaya dahil olanların oranı %68, cinsel olaylara karışma oranı %64, uyuşturucuya bulaşanların oranı %144.8 arttı. Çocuklar kurşunlama olaylarında da araç olarak kullanılıyor. Hal böyle olunca ister istemez aklımıza “biz nereye gidiyoruz” sorusu geliyor.
Sorunun cevabı açık. Uçuruma gidiyoruz.
Bunun nedenine gelince eğitim harcamalarına bakmak gerek. Eğitim harcamalarımızı OECD ülkeleri ile karşılaştırdığımızda, durumun vahametini anlarız. OECD ortalaması, ilköğretimde 10.812 dolar iken bizde 3.914 dolar, ortaöğretimde 11.932 dolar iken bizde 3.914 dolar, yükseköğretimde 15.102 dolar iken, bizde bu miktar 7.698 dolar.
En büyük fark ilköğretimde, en düşük fark yükseköğretimde. Oysa çocuğun kişiliğinin ve eğitiminin temellerinin atıldığı okul öncesi eğitim ile ilkokula önem verilmesi gerekirdi. Bütün bunların doğal sonucu olarak, özellikle %31’i okula aç giden yoksul aile çocuklarında okul terkleri artıyor, çocuklar sokağa düşüyor, bir şekilde suça bulaşıyor, hatta Epstein’in çengeline takılıyorlar.
Yüksek öğretim önemsiz değil elbette ama Dünya çapında hangi buluşa imza atmışız, kaç tane patent almışız, yapılan harcamanın hakkını verebilmiş miyiz? Belki de bu harcamalar yüksek öğretimdeki inşaatlara gitmiştir. Ayrıca bilimsel araştırma özgür ortamda yapılır.
Danis Waitley “çocuklarınıza verebileceğiniz en iyi hediyeler sorumluluğun temelleri ve özgürlüğün kanatlarıdır” der. Biz de çocuklarımıza sorumluluğu ve özgürlüğü verirsek, olumlu yönde bilinçli davranmalarını sağlayabiliriz.