Bir resme bakarken gözlerimiz uyumlu bir bütünlüğü arar. Bir müzik parçasında güzel bir ezginin ortaya çıkması gibi. Eğer kulağımız müziğe aşinaysa çalınan yanlış bir notayı hemen fark ederiz Bu sebeple resimdeki uyum, gürültüyü müziğe çeviren uyumla aynıdır.

Resme yargısız bakmak için önceden ezberlediğimiz bilgileri, duyguları, beklentileri yok etmek gerekecek. Özellikle akademik eğitimin baskın etkisini silmemiz gerekir. Çünkü bu eğitim can gözüyle bakmayı önerir, gönül gözünü yok sayar.

Yargısız bakışın zor olduğunu fark ederek bir kac yöntem sunmak istiyoruz:

1- Resme bakmadan önce 2-3 dakika gözlerimizi kapatalım ve nefesimize odaklanalım. Sonra birden gözümüzü direkt resme açalım. Resmin bizde hissettirdiğini bulmaya çalışalım. Yani yaparken ressamın hissettiği titreşimi yakalamak biraz olsun yargısız bakmamıza neden olabilir.

2- Bir başka yöntem de uyku öncesi ve uyku sonrası o çalışmaya bakmak. Aklın daha kendine tam gelmediği zaman yani!Resmin bizde ilk etkisini fark ettikten sonra yorum getirmeye başlayabiliriz ki bu işte aklın önderliğinde, önceden ezberlenen bilgilerle yapılır.

Sanatın özelliğini hissetme zorluğu tam da bu noktada başlar. Eğer çalışmaya yargısız bakabilirsek, sanatın içsel gücünü hissedebiliriz. Bu hissediş bizi sanatın varoluş amacına, yani genişlemeye, algılarımızı açmaya, yenilenmeye götürecektir. O zaman sanat içimize çektiğimiz tertemiz bir hava olacaktır ki bütün hücrelerimiz bu güzellikten beslenecektir. Sanata dokunan kişi gerçekten kendine dokunacaktır. Ve evrensel tabloda rengini parlak olarak yerleştirecektir.

#####

Kocaman bir nefes al renk al

Önce gözlerini sonra düşüncelerini kapat.

Ellerini rahat bırak,

Dal boyalara çırılçıplak,

Güzellik başından yavaşça akacak!

#####