Yıllardır soyuluyoruz, soyulmaya iyice alıştık..

Soyulunca değil, neredeyse soyulmamız aksayınca şikâyetçi olacağız. Her vesileyle, her zaman soyuluyoruz çünkü. Geriye dönün, Cumhuriyet’in tüm kazanımlarını üçe beşe bakmadan satarken soyulduk. Şeker, basma, kâğıt fabrikaları gibi pek çok kurumumuzu yok pahasına elden çıkarırken soyulduk. Doğal güzelliklere sahip bölgelerimizle ormanlarımızı binlerce madenciye tahsis edince soyulduk. Tarım alanlarımızı yapılaşmaya açınca soyulduk. Caanım zeytinliklerimizi çağdışı kalmış termik santrallere kömür bulacağız diye traşlayınca soyulduk. Köylümüzü yerinden yurdundan ederek, yaşamından kopararak, soyulmuştan beter ettik.

Yabancıların çıkaracağı altından üç-beş kuruş nasipleneceğiz diye, dümdüz ettiğimiz verimli topraklarımızı arsenikle zehirlerken soyulduk.

Benzinde, mazotta, çarşıda pazarda hep soyulduk, hala da soyulmaya devam ediyoruz. Hangi birini sayayım..?

Soyulmak “eller yukarı çık paraları” demekle olmuyor artık. Toplu soyulmalar, milletçe soyulmalarımız farklılık kazandı çünkü. Eskiden hırsızı, yankesicisi, dolandırıcısı soyardı milleti. Öyle günümüzdeki gibi büyük vurgunlar da vuramazdı garipler. Ama şimdi okumuşlar, ilim irfan, koltuk makam sahipleri soyuyor milleti.

Günlük piyasa soygunları da bir alem ki, sormayın gitsin. Eve bir tamirci çağırın, bir elektrikçi, bir tesisatçı gelsin bakalım. En ufak bir tamirat 3000 liradan başlıyor. Ya beyaz eşyanız bozulduğunda, üç kuruşluk iş için, fabrikaların resmi servisleri binlerce lira alıyorlar, günlerce bekletiyorlar müşterileri, bir minik yedek parçayı “stokumuzda yok, merkezden getirteceğiz” diye oyalayıp duruyorlar insanları.

Kimi kime şikâyet edeceksin? Herkes birbirini düzenli soyar hale geldi. Serbest piyasa ekonomisini “serbest soygun ekonomisi” haline getirince, olanlar oldu işte. Elbirliğiyle yarattık bu sonucu. Ülkeyi kötü ve yanlış yönetimden kurtarma işini, seçimlerle tekrar tekrar kötü yönetenlere verdik. Şimdi oturmuş sürekli şikayet ediyor, ağlaşıyoruz.

Başkanlık sistemini oylarımızla biz getirmedik mi?

Demokrasiyi tanınmaz hale getirerek, Parlamento’muzun işlevlerini budamadık mı?

Askeri vesayeti kaldırıyoruz diye, getirdiğimiz siyasi vesayeti elbirliğiyle oturtup alkışlamadık mı?

Liyakat ve ehliyet devlet yönetiminden uzaklaşırken, kamu görevlileri siyasallaşır ve yandaşlaşırken arkasından sessizce bakanlar bizler değil miydik?

Anayasa çiğnenirken, Anayasa Mahkemesi’nin kararlarına uyulmazken, yargıya- camiye- kışlaya siyaset girerken hepimiz seyirci kalmadık mı?

Biz kalmadık diyenler çıkabilir. Kalmadınız da ne yaptınız? Kalmadık diyenlerimizin hiç mi suçu yok acaba? Türkiye’nin menfaatleri için uğraşması gereken muhalefet partileri yıllarca birbirleriyle boğuşmadılar mı? Bu ülkede iktidarın karşısına yıllarca ciddi ve güçlü bir muhalefet çıkarabildik mi? Şimdi muhalefetin sesi biraz arttı ama, partiler birleşemeyince bu ses gürleşemiyor işte.. Ayrıca muhalefet partilerinin belediyelerinde yolsuzluk, suiistimal ve soygun olmuyor mu yani? Sayıştay raporlarına bir bakın, gerçeği anlarsınız. Soygunun partisi yok. Her parti yönetiminde irili ufaklı soygunlar oluyor ama iktidarda olanların soygunları daha büyük işte…

1,5 aydır fon soygununu konuşuyoruz. Artık konuşmayı, tartışmayı bırakıp, ciddi devlet olmanın gereklerini yerine getirelim.

Soyguna karışanların listesi niye hala açıklanmıyor? Hani bu işe bulaşanların hepsi hesap verecekti? Hani cerrah titizliğiyle konunun üzerindeydik? Ayşe hanımı kurban vermekle, birkaç bürokratı içeri tıkmakla sorun çözülmez. Soygun listesi derhal açıklanmalı, suçluların hepsinden hesap sorulmalı, fonlarda parası batanlara gerekli ödemeler yapılmalı, böylece müthiş rahatsız hale gelen kamuoyu rahatlatılmalıdır.

“Aldatıldık, kandırıldık” diyerek devlet yönetilmez. Acilen ciddi devletin fabrika ayarlarına dönülmeli, soygunun her türlüsünü önleyecek tedbirler hemen alınmalıdır.

Soyulmaya alıştık ama soyulmaktan da yorulduk işte. İktidarıyla muhalefetiyle milletin bu yorgunluğuna kulak verin. Artık daha fazla soydurmayın bizi. Lütfen yeterince soyulduk, bundan fazla soyulmak istemiyoruz. Hoş soyulacak bir şeyimiz de pek kalmadı ya…