Adaletin toprağa gömüldüğü,

Zulmün göğe çıktığı,

Dalkavukluğun baş tacı edildiği,

Şirkin Tevhid’e meydan okuduğu,

Edepsizliğin edebi çiğnediği,

Ahlaksızlığın ahlak kisvesine büründüğü bir çağdayız.

Hakikatin merkezi darmadağın, ölçü altüst, hak ile batıl birbirine karışmış.

Kitlelerin fikri çalınmış, iradesi ipotekli.

Böylesi bir vasatta kalkıp:

“İman ediyorum.

Allah’ım! Sana kulluk etmek için hayatımı ve yaşantımı Hak yolunda ortaya koyuyorum.”

diyebilmek; sadece bir söz değil, sarsılmaz bir cesaret, ağır bir sorumluluk ve bedel ödemeyi göze almış bir teslimiyettir.

Çünkü iman, şartlar kolayken söylenen ucuz bir iddia değildir.

İman; herkes susarken hakkı söyleyebilmek, menfaatin değil hakikatin peşinden gidebilmek, hak ile batıl birbirine karıştığında Hakk’ın yanında dimdik durabilmektir.

Asıl imtihan da tam burada başlar.

Çünkü imanı söylemek kolaydır; imanın gereğini hayatına taşımak büyük mücadeledir.

İşte böyle bir zamanda “Ben iman ediyorum ve hayatımı Hak adına ortaya koyuyorum” demek, sözün ötesinde bir duruştur.

Ve bu duruş, her şeyden önce Allah’a karşı verilen büyük bir sorumluluktur. ????

Tüm okur ve dostlara selam.