Gönül bu,
Gönül insanı bu,
Gönül adamları,
Bunları yok edemezsiniz.
Mevlana’nın dediği gibi
"Gönül, deniz gibidir; kıyılarında ne durulursa durulsun, o hep derindir."
O denize girmedikten sonra,
Ondan bir parçayı kendinizden hissetmediğiniz sürece,
Onu anlayamazsınız.

Gönül, insanın kalbinin derinliklerinde yapılan yolculuktur.
Öyle yüzeyden bakınca da anlaşılmaz.
Gönül sevdadır.
Hem öyle bir sevdadır ki
Sarsıcı ve alt üst edici bir etkisi vardır.
İçinde dünyalık ne varsa alıp atar.
Bunun için Yunus şöyle diyor;
"Girdim gönül şehrine, eyledim talan şimdi."
Evet bütün dünyalık işleri talan edendir gönül.
Yönü Allah’a yöneliktir bu sevda yolunun.
Yunus bu hali bir başka deyişinde dile getirmektedir.
"Gönül Çalab’ın tahtı,
Çalab gönüle baktı.
İki cihan bedbahttı,
Kim gönül yıktı ise."
Burada gönül yıkmak isteyenlere,
Gönül verenleri de ortadan kaldırmak isteyenlere bir mesaj veriyor.
Çünkü ortadan kaldırılmak istenen Allah dostlarıdır.
Allah’a gönül veren erenlerdir.
Bu nedenle de iki cihanları bedbahttır.

Gönlü;
Parayla, pulla,
Makamla mevkiyle,
Dünya malıyla kandıramazsınız.
Onların ikamet edeceği mesken Allah katıdır.
Hacı Bektaşi Veli hazretlerinin dediği gibi
"Gönül, hak katında sevgi ile doyar."
Bu güç kolay kolay yıkılmaz.
Ola ki bu gücü ortadan kaldırmak istediniz,
Bu hususta Hacı Bektaşi Veli hazretleri de bunları uyarıyor.
"Gönül Kâbe gibidir, onu yıkmak bütün Kâbeleri yıkmaktan beterdir."
Anlatabildim herhalde şimdi, gönül sahibi insanların dokunulmazlıklarını.

Onlar, bir şeyi sevdiler mi yürekten severler,
Onlar bir şeye bağlandılar mı gönülden bağlanırlar.
Bu nedenle onları yok edemezsiniz.
Onları kolay kolay ortadan kaldıramazsınız.
Siz “köklerini kazıyacağız” dersiniz,
Onlar gönül toprağının altında bir başka yerde sürgün verirler.
Onların neslini tükettik dersiniz,
Onlar gönül mahzenlerinde bir ölür bin dirilirler.
Pir Sultan Abdal’ın dediği gibi onlar hep Hak kanadında yer alırlar.
“Ben Musa'yım sen Firavun
İkrarsız Şeytan-ı lain
Üçüncü ölmem bu hain
Pir Sultan ölür dirilir “

Onları işinden, aşından, eşinden etseniz,
Onları zindanlara da atsanız,
Onlara istediğiniz zulmü de yapsanız,
Onların gözünü korkutamazsınız.
Onları davalarından vazgeçiremezsiniz.
Gücünü Allah için harcayanlar ölür ölür dirilirler.
Onlar Ulubatlı Hasan gibidir,
Atılan yüzlerce oka aldırmadan
Bu burcun tepesine Allah’ın sancağını dikme gayretindedirler.
Hedeflerinde ya şehit olmak ya da gazi olmak vardır.
Ölüm onların korkulu rüyası değil,
Mevlana’nın dediği gibi “Şebi arus”larıdır.

Onlar toprağın derinliğinden beslenen yanardağa benzerler.
Gün gelir ateş saçarlar,
Gün gelir sakin sakin dururlar.
Tam siz azgınlaşmaya başlayınca onlar da tekrar patlama yaparlar.

Onların gönül tünellerinin sonunda Allah vardır.
Yaptıkları işi Allah rızası için yaparlar.
Allah’ın emrinin dışında da başka hiçbir iş yapmazlar.
Allah’tan gayri kimse onları sindirmeye yetemez.
Korkusu olanlar şeytana tabi olanlardır.
Şeytanlarla birlikte hareket edenlerdir.
Onların işi gücü dünya malı ve dünya saltanatıdır.
Bu nedenle gönlünü Allah’a bağlayanlar Allah’ın emirlerine bakarlar.
Nitekim Ali imran suresinin 175. Ayetinin
"İşte o şeytan, ancak kendi dostlarını korkutur. Şu halde, eğer iman etmiş kimseler iseniz onlardan korkmayın, benden korkun." emrine sıkı sıkı uyarlar.

Onların tek derdi vardır.
Kelimetullah.
Bütün güçlerini,
Bütün enerjilerini,
Bütün gayretlerini O’nun yolunda
O’nun rızasını kazanmak için sarfederler.

Bunlar kimler mi?
“Onların köklerini kazıdık” dediğiniz insanlar.

Onlar şimdi gönül mahzeninde demleniyorlar.
Sadece Allah’ın inayetiyle çıkacakları günü bekliyorlar.
Onlar şan, şöhret, para pul ve makam için çalışmazlar.
Onların hedefi “Rızay-ı Barekallah” tır.
Bu nedenle onları ortadan kaldıramazsınız.
Yok edemezsiniz.
Hiçbir devirde iktidarların gücü buna yetmemiştir.
Onun içindir ki bu deyiş
İstiklal marşımızla,
Ruhumuza kadar işlemiştir.

"Allah’a dayan, sa’ye (çalışmaya) sarıl, hikmete râm ol
Yol varsa budur, bilmiyorum başka çıkar yol"