Gözyaşı dökerken
Masum çocuklar,
Sessiz çığlıklar
Yankılanırken duvarlarda,
Zulüm hüküm sürerken
Karanlık sokaklarda..
 
Sessiz mi kalmalıyız
Bu adaletsiz
Dünya düzenine...
 
Bir tarafta
Zengin azınlık
Pervasızca
Mutlak hüküm sürerken.
 
Bir tarafta
Fakir hanelerde
Çaresizce
Açlar boyun bükerken.
 
Sessiz mi kalmalıyız
Bu adaletsiz
Dünya düzenine..
 
Şiş karınlar
Barda, pavyonda
Kahkahayla gülerken.
 
Fakir ailelerde
Gündüzler kasvetli
Geceler kabusla
Geçerken.
Umutlar
Tükenirken iyice..
 
Sessiz mi kalmalıyız
Bu adaletsiz
Dünya düzenine.
 
Bir pandemi bahanesiyle
Kapatırlarken
Bütün şehirleri.
 
Düşlerimiz yarım
Umutlarımız kırık
Korkuyla sıkıştırılırken
Gökyüzünden uzak
Daracık evlerimize..
 
Sessiz mi kalmalıyız
Bu adaletsiz
Dünya düzenine..
 
Bu gidişle
Düşünsek
Duyacaklar bir gün..
 
Yapmadıklarımızı yaptık
Sayacaklar bir gün..
 
Elimizde avucumuzda
Ne varsa alıp
Rüyalarımıza bile
Sansür
Koyacaklar bir gün..
 
Sessiz mi kalmalıyız
Bu adaletsiz
Dünya düzenine..