Engelliler Haftası, her yıl 10-16 Mayıs tarihleri arasında Birleşmiş Milletler’e üye ülkelerde aynı zamanda ele alınan, engelli bireylerin haklarına, yaşadıkları zorluklara ve toplumsal farkındalığa odaklanan özel bir hafta.
Haftanın tarihçesi şöyle özetlenebilir:
Engellilik konusunda dünya çapındaki hareketlilik, özellikle 1970'li yıllardan itibaren Birleşmiş Milletler (BM) nezdinde ivme kazanmıştır. BM, 1981 yılını "Uluslararası Engelliler Yılı" olarak ilan ederek dünya genelinde engelli kişilerin sorunlarının daha görünür olması hedeflenmiştir. Bu sürecin bir parçası olarak, engellilik olgusunun sadece belirli bir güne (3 Aralık) sığdırılmaması, daha geniş kapsamlı bir bilinçlendirme sürecine yayılması amacıyla 10-16 Mayıs tarihleri arası, birçok ülkede “Engelliler Haftası” kapsamında değerlendirilmeye başlanmıştır.
Bu yıl, 10 Mayıs Anneler Günü idi aynı zamanda.
Bu doğrultuda bu engelliler haftasında engelli evladı olan annelerin sesine kulak verelim isterseniz. Hoş, evladınız engelli olmasa dahi, sosyal devleti “özelleştirilenlerin” kâr odaklı kafalarıyla, kız çocuklarını diri diri gömenlerin örfüyle kirlenmiş ruhlarıyla işiniz zor da…
Yine de biz engelli evladı olan anneler ne istiyor, gelin şöyle özetlemeye çalışalım:
Evde bakım süresinin sigortalılık kapsamına alınması Evde bakım maaşı gelir kriterlerinin anneden yana bir vizyonla yeniden düzenlenmesi ve evde bakım maaşlarının artırılması Ağır engelli evladı olan annelere emeklilik hakkı verilmesi Engelli annelerine prim desteği sağlanması Çalışan annelere esnek mesai hakkı verilmesi Uzaktan çalışma imkânlarının yaygınlaştırılması Çalışan engelli annelerine ek izin ve erken emeklilik hakkı tanınması Engelli annelerine ücretsiz psikolojik destek sağlanması Kısa süreli bakım desteği (mola hizmeti) verilmesi Evde ya da kurumda fizyoterapi ve özel eğitim saatlerinin artırılması Evde sağlık hizmetlerinin yaygınlaştırılması Özel eğitim katkı paylarının yükseltilmesi Engelli bireylerin geleceğine yönelik devlet güvenceli bakım sistemi oluşturulması Engelli annelerine sosyal konut projelerinde öncelik verilmesi Tıbbi cihaz, tekerlekli sandalye başta olmak üzere medikal ürünler, bez, mama ve benzeri temel ihtiyaçların ücretsiz karşılanması Engelli annelerine ücretsiz hukuki danışmanlık verilmesi Engelli annelerine yönelik sosyal yaşam ve dayanışma merkezleri kurulması Eğitim kurumlarında kapsayıcı eğitim uygulamalarının güçlendirilmesi Ağır engelli bireylerin ailelerine vergi indirimi ve ek ekonomik destek sağlanması, "benden sonra ne olacak" kaygısından kurtarılması
Liste uzar gider, ama bunlar dahi önemli adımlardır.
Sorunlar ortada…
Asıl mesele, çözüm iradesinin merkezine neyi koyduğunuzdur.
Gerçek şu ki, engellilerin sorunları, vicdan arayışıyla değil, hak temelli bir sistemle çözülebilir.
Geçen yıl “Aile Yılı” ilan edilmişti. Uzun zamandır da “en az üç çocuk” deniyor. Hatta “10 çocuğa otomobil” diyen tanımsız cisimler de çıktı yakın zamanda biliyorsun.
Devleti yönetemeyenler, şunu ıskalıyorlar:
İnsanlardan sadece alan ama asla yanlarında olmayan devlet anlayışı, Orta Çağ’da kaldı.
Sahi ya…
Biz o çağı bitirmekle övünmüyor muyduk?
****************************************************************************************************************************************
Haftanın Notu:
Geçenler geçti seni, uçtu pabucun dama,
Çatla Sodom-Gomore, patla Bizans ve Roma!
(Şair, galiba bugünleri yazmış.)
...
Yazarın tüm yazıları için tıklayınız