Değişimin mümkün olduğunu bilmek çok rahatlatıcıydı onun için. Sonunda bulmuştu aradığını. "İşte bu” diye bağırdı.

Hani insan değiştirmek ister içinde yaşadığı koşulları, sonra biraz daha yakından bakınca sorunlara, asıl kendini değiştirmesi gerektiğini görür ya… İşte görmüştü O da, ama ne denediyse olmadı. Çok istiyordu değişmek, tekrarlanan sorunlardan kurtulmak… Ama denediği yöntemler işe yaramamıştı, önce hafif bir değişim oluyor gibiydi sonra aynı tas hep aynı hamam.

Ama artık bulmuştu onu kökten değiştirecek şeyi! Bu defa da "Evreka!.." diye bağırdı.

Kendine giden yolda yürümeye başlamıştı, kendini bulamasa da hemen, ona adım adım yaklaşıyordu. Değişmek için doğru yöntemi bulmuştu sonunda.

Her çalışma sonrası biraz daha fazla kendi olduğunu fark ediyordu. Farkındalık ışığında yapay kişiliği görüyordu. Ona uzaktan bakmak, özdeşleşmemek, kabul etmeyi kolaylaştırıyordu nefret ettiği yanlarını.

Bulduğu teknikler "kendini bulma yolu"ydu. Hep aradığı kendini bulma yolu.. Artık acı çekmediğini fark etti. Ne zaman kaybolmuştu acılar? Hatırlamıyordu. Gülümsedi, “ne kadar boşa acı çekmişim” diye şaşırdı.

Ne çok insan boşuna acı çekiyor, diye düşündü. Oysaki bilseler çaresi var, denerler miydi bu yöntemleri? Ama yok istemiyorlar, acıya bağımlı olmuşlar kopamıyorlar; acı çekmek alışkanlık haline gelmiş. Aynı şey onun için de geçerliydi. Ne zamanki çok fazla acı hissetti ve kurtulmak için çare aramaya başladı, o zaman değişmek için çabalamaya başladı.

Acısız bir hayat mümkün!

Bunun için değişmeyi istemek gerek.

Doğru yöntemle çabalamak gerek.

O kadar.

Her şeyin çaresi var, yeter ki insan istesin..

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.