Bursa Arena E'Gazete
2020-04-22 00:11:45

Vah İnsanlık!.. (şiir)

ATİLA ALTINOK (Şair)

22 Nisan 2020, 00:11

Caddeler sessiz, gece karanlık

Bu şehrin köpekleri bile havlamıyor artık,

Nerede karıncaları, kuşları, böcekleri

Onlar mı, biz mi onları bıraktık..

..

Gülen yüzler asılmış, gergin, maskeli

Akrabalar dargın, komşuluk bitmiş..

Kapılar kapalı duvarlar sessiz

Nerede karanfilli, sardunyalı cumbalı evler,

Nerede birbirini görmeden duramayan;

Komşu “Fahriyeler”!.

..

Ne ezan, nede çan sesi var şimdi duyulan,

Nerede orta oyunları, Karagözler-Hacivatlar;

“Hayali küçük Ali’ler.”

Nerede o eski ramazanlar

Elinde tespih, ramazan topu bekleyen

O nur yüzlü ihtiyarlar..

Ne değişti kim değiştirdi bu yüzleri,

Bu sevgileri.

Kim taktı perdelere ev, ev hüzünleri!..

Mektuplar gelirdi allı pullu, pulları ıslak

Postacılar yorgundu yükleri ağır,

Alınları terli, saçları ak..

Nerede o rengârenk kâğıtlara yazılmış kokulu mektuplar,

Kartpostallar, telgraflar...

Kara tren yine nerede takıldı kaldı

Kimse sormuyor mu birbirinin hatırını, yasını

Takvimler mi değişti bizler mi?

Anılarda mı kaldı yoksa terk mi etti sevgiler..

Nerede o unutkanlık. Bir ışık bile yok artık pencerelerde ...

Belli ki sonbahar vaktinden önce gelmiş perişanlığa

Vah !..vah sevgiler.. Her çeşidinden vah insanlık !..

Ne yazık ki bütün bu iyilikler, güzellikler,

Bizleri ne çabuk terk ettiler,

Ne de çabuk terk edildiler..

 

Sitemizden en iyi şekilde faydalanmanız için çerezler kullanılmaktadır.